W którym systemie oznaczania zębów, drugi stały trzonowiec górny lewy jest zapisywany symbolem przedstawionym na ilustracji?

Wybranie systemu Zsigmondy’ego jest tutaj jak najbardziej uzasadnione. Symbol pokazany na ilustracji to charakterystyczny schemat krzyża Zsigmondy’ego, gdzie każda ćwiartka „ramki” odpowiada jednej ćwiartce łuku zębowego. Pionowa i pozioma linia wyznaczają osie: linia pozioma to podział na szczękę i żuchwę, a pionowa – na stronę prawą i lewą. W górnym lewym polu schematu wpisuje się oznaczenia zębów górnych lewych, a cyfra 7 oznacza drugi stały trzonowiec. Dlatego zapis takiego zęba jako „7” umieszczone w odpowiedniej ćwiartce ramki jest typowy właśnie dla systemu Zsigmondy’ego. W praktyce technika dentystycznego ten system ciągle się spotyka w starszej dokumentacji, na starych modelach gipsowych, w podręcznikach, a czasem też u lekarzy, którzy się do niego przyzwyczaili. Moim zdaniem warto go dobrze rozumieć, nawet jeśli na co dzień używa się systemu FDI, bo przy analizie kart pacjentów, dokumentacji ortodontycznej albo opisów przypadków w literaturze polskiej i niemieckiej te symbole pojawiają się regularnie. Dobra praktyka jest taka, żeby umieć „przełożyć” oznaczenie Zsigmondy’ego na FDI: górny lewy drugi trzonowiec, czyli 7 w górnej lewej ćwiartce, odpowiada zębowi 27 w systemie FDI. W pracowni protetycznej pozwala to uniknąć pomyłek przy ustawianiu zębów w protezach, przy opisie braków zębowych i przy planowaniu mostów lub koron. Znajomość różnych systemów numeracji zębów to w sumie taki podstawowy warsztat, bez którego łatwo o nieporozumienia między lekarzem, technikiem i dokumentacją.