Szyna Gunninga-Porta stosowana jest do leczenia

Szyna Gunninga-Porta to klasyczne, chirurgiczno-protetyczne rozwiązanie stosowane właśnie w leczeniu złamań szczęk u pacjentów bezzębnych. W sytuacji bezzębia nie mamy naturalnego podparcia w postaci zębów, więc standardowe metody unieruchamiania odłamów (np. szynowanie zębowe, ligatury międzyszczękowe oparte na zębach) po prostu nie działają. Dlatego opracowano specjalne szyny akrylowe obejmujące wyrostki zębodołowe, które swoją powierzchnią kontaktu z błoną śluzową przenoszą siły i stabilizują odłamy kostne. Szyna Gunninga-Porta ma formę jakby protezy całkowitej, często z otworem w części przedniej, co umożliwia karmienie pacjenta i kontrolę jamy ustnej. Mocuje się ją najczęściej za pomocą drutów, śrub lub dodatkowych elementów stabilizujących do kości, zgodnie z zasadami chirurgii szczękowo-twarzowej. W praktyce klinicznej używa się jej głównie u starszych pacjentów, po urazach komunikacyjnych lub upadkach, kiedy dochodzi do złamań żuchwy lub szczęki przy całkowitym bezzębiu. Moim zdaniem warto zapamiętać, że wszystkie szyny typu Gunning są mocno związane z bezzębiem i unieruchamianiem odłamów, a nie z leczeniem czynnościowych zaburzeń narządu żucia. W aktualnych standardach częściej stosuje się osteosyntezę płytkami, ale w wielu ośrodkach szyny Gunninga-Porta nadal są traktowane jako ważna metoda wspomagająca, zwłaszcza gdy warunki ogólne pacjenta są słabe, a rozległa operacja nie jest wskazana. Dobrą praktyką jest też wcześniejsze wykonanie modeli gipsowych i zaplanowanie ustawienia odłamów na stole, żeby szyna była maksymalnie stabilna i funkcjonalna.