W jakiej kolejności wypadają zęby mleczne?

Prawidłowa kolejność wymiany zębów mlecznych to: najpierw siekacze, potem trzonowce mleczne, na końcu kły. Wynika to z fizjologicznego harmonogramu rozwoju uzębienia mieszanego i wzrostu kości szczęk. Siekacze mleczne są najszybciej eksploatowane w funkcji – biorą udział w odgryzaniu pokarmu i są najbardziej narażone na mikrourazy, dlatego ich fizjologiczna resorpcja korzeni i wypadanie zaczyna się wcześniej. Po nich zaczyna się wymiana zębów bocznych: trzonowce mleczne ustępują miejsca zębom przedtrzonowym stałym, a dopiero później, zwykle około 10–12 roku życia, dochodzi do wymiany kłów. Kły są zębami kluczowymi dla prowadzenia kłowego i stabilizacji łuku zębowego, dlatego organizm „trzyma je” dłużej, dopóki nie ma wystarczająco miejsca dla kłów stałych. W praktyce technika dentystycznego ta wiedza jest ważna przy ocenie modeli diagnostycznych dzieci – patrząc, które grupy zębów już wypadły, można mniej więcej ocenić etap rozwoju uzębienia. Moim zdaniem dobrze jest mieć w głowie prosty schemat: przód, potem tył, na końcu kły, bo to pomaga np. przy planowaniu prostych aparatów retencyjnych, płytek czy szyn ochronnych dla młodych pacjentów. Przy wykonywaniu jakichkolwiek uzupełnień tymczasowych u dzieci trzeba brać pod uwagę, że kły mleczne zwykle będą obecne dłużej niż trzonowce mleczne, więc inaczej planuje się podparcia i retencję. To jest taki mały szczegół, ale bardzo praktyczny w codziennej pracy w gabinecie i w pracowni.