Skrót CAD/CAM, jako określenie nowoczesnej technologii stosowanej w technice dentystycznej, oznacza

Skrót CAD/CAM w technice dentystycznej zawsze rozwijamy jako Computer Aided Design / Computer Aided Manufacturing, czyli komputerowe projektowanie / komputerowe wykonawstwo. W praktyce oznacza to, że najpierw w programie CAD technik lub lekarz projektuje pracę protetyczną – koronę, most, wkład, licówkę, czasem nawet całą konstrukcję na implantach – na podstawie modelu lub skanu wewnątrzustnego. Na ekranie można bardzo precyzyjnie ustawić kształt, kontakty zwarciowe, punkty styczne, grubość materiału, uwzględnić miejsce na cement, a nawet sprawdzić kolizje przy ruchach żuchwy. Dopiero tak przygotowany projekt zostaje zapisany jako plik i przekazany do modułu CAM, czyli do maszyny wykonującej: frezarki lub drukarki 3D. W module CAM ustawia się bloczek lub krążek z ceramiki, cyrkonu, kompozytu, tytanu czy Co-Cr, dobiera się strategię frezowania, narzędzia, prędkości, chłodzenie. Maszyna na tej podstawie wytwarza gotowy element z dużą powtarzalnością i dokładnością, trudną do osiągnięcia metodami w pełni manualnymi. Moim zdaniem kluczowe jest właśnie to rozdzielenie etapów: projektowanie cyfrowe w CAD i zautomatyzowane wykonawstwo w CAM. W nowoczesnych pracowniach protetycznych i gabinetach tzw. systemy chairside (np. skaner + oprogramowanie + mała frezarka) pozwalają wykonać koronę w jednej wizycie, co jest już w zasadzie standardem w dobrze wyposażonych klinikach. Dobre praktyki mówią też o tym, żeby nie traktować CAD/CAM jako „magicznej maszyny”, tylko jako narzędzie, które wymaga świadomości anatomicznej, znajomości materiałów i zasad okluzji – inaczej łatwo zaprojektować coś, co będzie poprawne cyfrowo, ale słabe klinicznie.