Wskazanym strzałką elementem protezy szkieletowej jest

Na zdjęciu widać klasyczną protezę szkieletową żuchwy, a wskazany element biegnie wzdłuż powierzchni podniebiennych / językowych zębów przednich, tworząc ciągły, metalowy pasek przylegający do nich – to właśnie pasmo ciągłe. Jest to rodzaj ciągłego łącznika lub szyny stabilizującej, który opiera się na zębach przednich i rozkłada siły żucia na większą liczbę filarów. W odróżnieniu od łuku językowego, który przebiega niżej, w okolicy dna jamy ustnej przy błonie śluzowej, pasmo ciągłe jest położone wyżej – na wysokości szyjek zębów przednich i często obejmuje je jakby od strony językowej. W praktyce technicznej pasmo ciągłe stosuje się wtedy, gdy zęby przednie wymagają dodatkowego usztywnienia, np. przy większej ruchomości, utracie kości wyrostka czy rozchwianiu pourazowym. Moim zdaniem to bardzo fajny element konstrukcyjny, bo jednocześnie stabilizuje zęby i poprawia retencję całej protezy. Przy projektowaniu na paralelometrze zwraca się uwagę, żeby pasmo miało równomierny kontakt z zębami, nie uciskało przydziąsłowo i nie utrudniało higieny. Dobrą praktyką jest też takie wypolerowanie metalu, żeby pacjent czuł możliwie gładką, jednolitą powierzchnię językową, co poprawia komfort mówienia i połykania.