W protezie wykonanej z acetalu zęby łączy się z płytą protezy w sposób

W protezach wykonanych z acetalu zęby łączy się z płytą wyłącznie w sposób mechaniczny i to jest tutaj klucz. Acetal (POM) jest tworzywem termoplastycznym, które praktycznie nie wiąże się chemicznie ani z akrylem, ani samo ze sobą w taki sposób, jak klasyczne płyty z PMMA. Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktoś próbuje myśleć o acetalu jak o „innym rodzaju akrylu”, to od razu zaczynają się problemy z retencją zębów. Dlatego zęby w takich protezach muszą mieć odpowiednio zaprojektowane elementy retencyjne: podcienie, otwory, rowki, pin-y retencyjne, specjalne wgłębienia w zębach lub w samej płycie. Przy obróbce laboratoryjnej bardzo ważne jest dokładne przygotowanie powierzchni zębów – frezowanie retencji, niekiedy stosowanie zębów dedykowanych do protez acetalowych, które mają już fabrycznie przewidziane miejsca pod mechaniczne zakotwiczenie. Wtrysk acetalu pod wysokim ciśnieniem powoduje, że materiał dokładnie „opływa” te retencyjne kształty i po wystudzeniu mechanicznie je blokuje. Nie ma tu mowy o wiązaniu termiczno-chemicznym jak przy polimeryzacji akrylu z zębem akrylowym. Dobrą praktyką jest też kontrola grubości płyty wokół szyjek zębów – za cienka płyta to większe ryzyko złamania lub poluzowania zęba. Warto pamiętać, że wszelkie późniejsze naprawy, doklejanie zębów, podścielenia w protezach acetalowych też opierają się głównie na retencji mechanicznej, bo chemicznie tego materiału praktycznie nie „złapiemy”.