Do wykonania aktywnego łuku wargowego prostego należy użyć drutu

W aktywnym łuku wargowym prostym kluczowe są dwie rzeczy: materiał drutu i jego średnica. W standardach ortodontycznych przyjmuje się, że do elementów czynnych aparatu ruchomego (czyli takich, które mają w sposób kontrolowany wywierać siłę na zęby) stosuje się drut sprężysty, najczęściej stalowy wysokiej jakości, o odpowiednio dobranej średnicy. Drut sprężysty o średnicy 0,8 mm daje optymalne połączenie elastyczności i stabilności: jest wystarczająco cienki, żeby można go było aktywować (doginać) bez trwałego odkształcenia, a jednocześnie na tyle „mocny”, żeby utrzymać zadany kształt łuku i przekazywać siły na siekacze. Przy łuku wargowym prostym chcemy, żeby działał on aktywnie – delikatnie odsuwał zęby sieczne wargowo, kontrolował ich wychylenie, czasem też służył do retrakcji. Do tego potrzebna jest sprężystość, nie sama sztywność. Z mojego doświadczenia, jeśli użyje się drutu zbyt cienkiego lub zbyt mało sprężystego, łuk szybko się „wypracowuje”, odkształca i traci działanie. Natomiast przy drucie 0,8 mm sprężystym można wielokrotnie wykonywać aktywacje w gabinecie, uzyskując przewidywalne, powtarzalne siły, zgodne z zasadą stosowania małych, ciągłych obciążeń na tkanki przyzębia. Tak się po prostu wygodniej i bezpieczniej pracuje. W technice ortodontycznej przy aparatach płytowych łuk wargowy w tej konfiguracji to właściwie taki złoty standard – opisują go w ten sposób zarówno klasyczne podręczniki, jak i współczesne skrypty dla techników i lekarzy ortodontów.