Którą wadę zgryzu oznacza III klasa, według klasyfikacji Angle’a?

III klasa Angle’a oznacza przodozgryz, czyli sytuację, w której żuchwa jest ustawiona zbyt do przodu w stosunku do szczęki górnej. W ujęciu klasycznym patrzymy na relację pierwszych trzonowców: guzek policzkowy mezjalny pierwszego trzonowca górnego wpada dystalnie w stosunku do bruzdy międzyguzkowej pierwszego trzonowca dolnego. W praktyce dla technika czy asysty oznacza to, że przy zgryzie centralnym dolne siekacze są często wysunięte do przodu względem górnych, a profil twarzy bywa tzw. prognatyczny. Moim zdaniem warto sobie to zawsze kojarzyć: III klasa = żuchwa do przodu = przodozgryz. W ortodoncji i protetyce ta klasyfikacja jest podstawą planowania leczenia. Przy ustawianiu zębów w aparatach stałych, w aparatach czynnościowych czy nawet przy projektowaniu protez, trzeba umieć rozpoznać, czy mamy do czynienia z I, II czy III klasą Angle’a, bo od tego zależy np. sposób prowadzenia łuków, kompensacje zębowe, a nawet decyzja o leczeniu chirurgiczno-ortodontycznym. W przodozgryzie często obserwuje się odwrotny nagryz siekaczy (dolne przykrywają górne), ścieranie brzegów siecznych i problemy ze stawem skroniowo‑żuchwowym, jeśli zgryz jest bardzo zdekompensowany. Dobre praktyki mówią, żeby przy każdym badaniu ortodontycznym najpierw określić klasę Angle’a w odcinku bocznym, a dopiero potem analizować szczegóły ustawienia pojedynczych zębów, bo to porządkuje myślenie kliniczne i ułatwia komunikację w zespole stomatologicznym.