Na ilustracji przedstawiono etap zamiany wosku na tworzywo akrylowe w wykonawstwie protezy całkowitej metodą

Prawidłowo wskazana została metoda wlewowa. Na zdjęciu widać typowy zestaw do polimeryzacji protez całkowitych metodą lanej żywicy akrylowej: matrycę z tworzywa, część przezroczystą, formę z masy silikonowej lub żelowej oraz kanały, którymi ciekły akryl jest wprowadzany do wnęki formy. W metodzie wlewowej woskowy model protezy całkowitej najpierw zamienia się w formę (najczęściej elastyczną), następnie wosk jest usuwany, a w jego miejsce wlewa się samopolimeryzujący lub termopolimeryzujący płynny akryl. Materiał ma niską lepkość, więc dokładnie odwzorowuje detale ustawionych zębów i granicy płyty protezy, co przy prawidłowej technice daje bardzo dobrą adaptację protezy do podłoża protetycznego. Z mojego doświadczenia metoda wlewowa jest szczególnie wygodna przy protezach, gdzie zależy nam na dobrej estetyce i minimalnych zniekształceniach, bo skurcz polimeryzacyjny jest lepiej kontrolowany niż przy klasycznym upychaniu masy woskowej w puszce gipsowej. W technice laboratoryjnej warto pamiętać o właściwym odpowietrzeniu formy, odpowiedniej temperaturze i czasie polimeryzacji oraz o starannym mieszaniu żywicy, żeby uniknąć pęcherzyków powietrza i porowatości w płycie protezy. To są takie drobne rzeczy, ale mocno wpływają na końcową jakość pracy i późniejszy komfort pacjenta.