Protezą typu nakładowego jest

Proteza całkowita wsparta na uzębieniu resztkowym to klasyczny przykład tzw. protezy typu nakładowego, czyli overdenture. Istą idea jest taka, że proteza całkowita nie opiera się tylko na błonie śluzowej i podłożu kostnym, ale dodatkowo „nakłada się” na zachowane zęby lub korzenie. Te zęby są zwykle odpowiednio przygotowane, często skrócone koronowo i zaopatrzone w nakłady, korony teleskopowe, zatrzaski lub inne elementy retencyjne. Dzięki temu uzyskujemy lepszą stabilizację, podparcie i retencję protezy, a jednocześnie utrzymujemy propriocepcję i czucie zębowe, co bardzo poprawia komfort żucia i adaptację pacjenta. W praktyce technik dentystyczny musi tu uwzględnić większą precyzję w planowaniu toru wprowadzenia, wysokości elementów filarowych, a także równomierne rozłożenie sił żucia między zęby filarowe a podłoże śluzówkowo-kostne. Moim zdaniem to jedno z ciekawszych rozwiązań protetycznych, bo łączy zasady protezy całkowitej z elementami protez częściowych i szkieletowych. Ważne jest też, że takie protezy stosuje się zgodnie z dobrymi praktykami u pacjentów z zachowanymi nielicznymi zębami strategicznymi, dobrze utrzymanymi periodontologicznie. W dokumentacji i literaturze fachowej określenie „nakładowa” zawsze odnosi się właśnie do konstrukcji typu overdenture, a nie do koron, mostów czy typowych protez szkieletowych.