Duplikat modelu roboczego z masy ogniotrwałej sporządzany jest w technologii wykonawstwa protez

Duplikat modelu roboczego z masy ogniotrwałej jest typowym etapem w technologii wykonywania protez szkieletowych i właśnie dlatego odpowiedź „szkieletowych” jest prawidłowa. W protezach szkieletowych część metalowa (szkielet) jest odlewana ze stopów metali, najczęściej chromowo‑kobaltowych lub chromowo‑niklowych. Do odlewu potrzebny jest model, który wytrzyma wysoką temperaturę podczas nagrzewania formy i wlewania ciekłego metalu. Zwykły model gipsowy by się po prostu zniszczył, dlatego wykonuje się duplikat z masy ogniotrwałej, czyli materiału odpornego na temperaturę i o odpowiedniej rozszerzalności termicznej. Standardowa procedura jest taka: najpierw wykonuje się model główny z gipsu twardego, na nim przeprowadza się analizę paralelometryczną, wyznacza się klamry, podparcia, ciernie, projektuje się siatkę metalową. Potem ten model się duplikuje, najczęściej w żelu duplikacyjnym, a do formy wlewa się masę ogniotrwałą. Na takim ogniotrwałym duplikacie modeluje się woskiem szkielet protezy, następnie wosk jest wypalany (proces wygrzewania formy), a w powstałą przestrzeń odlewany jest stop metalu. To jest klasyczna technologia odlewnicza stosowana w laboratoriach protetycznych. W protezach szkieletowych dokładność przylegania, prawidłowe usytuowanie klamer i podparć zależy w dużym stopniu od jakości duplikatu ogniotrwałego, dlatego w dobrych pracowniach bardzo pilnuje się proporcji wody do proszku masy ogniotrwałej, czasu mieszania i prawidłowego wirowania żelu duplikacyjnego. Moim zdaniem znajomość całej tej sekwencji robót naprawdę pomaga zrozumieć, dlaczego przy szkieletach ten etap jest obowiązkowy, a przy innych typach protez już niekoniecznie.