Obcinanie podstaw modeli ortodontycznych należy rozpocząć od obcięcia

Prawidłowo, w technice ortodontycznej obróbkę podstaw modeli gipsowych standardowo zaczyna się od obcięcia tylnej powierzchni modelu górnego. Wynika to z bardzo praktycznej zasady: model szczęki jest modelem „wzorcowym”, do którego później dopasowuje się model żuchwy. Ustalenie równej, stabilnej i prostopadłej tylnej ściany w modelu górnym pozwala potem prawidłowo wypozycjonować oba modele w przyrządach, na przykład na trymmerze czy w artykulatorze. Tylna powierzchnia staje się punktem odniesienia do dalszego kształtowania podstawy – zarówno pod względem osiowym, jak i estetycznym. W dobrych pracowniach przyjmuje się, że tylna ściana powinna być prostopadła do płaszczyzny podstawy modelu i równoległa do linii kłów, a cała podstawa musi zapewniać stabilne, niechwiejące się ustawienie modeli na płaskim podłożu. Dopiero po ustaleniu tej tylnej płaszczyzny przechodzi się do nadawania właściwej wysokości podstawy, obcinania boków i kształtowania przedniej części, tak aby dobrze eksponowała łuk zębowy i nie przecinała wierzchołków wyrostka zębodołowego. Z mojego doświadczenia, jeżeli ktoś zaczyna od innych powierzchni, to później często musi poprawiać całą geometrię modelu, bo trudno mu zachować symetrię i właściwe ustawienie. Dlatego ta kolejność, choć może wydawać się drobiazgiem, jest po prostu elementem fachowego warsztatu i zgodna z zaleceniami większości podręczników z techniki ortodontycznej.