Cechą charakteryzującą dolny łuk zębowy jest to, że

W dolnym łuku zębowym rzeczywiście charakterystyczne jest to, że korony zębów bocznych są przechylone w stronę jamy ustnej właściwej, czyli do języka. Mówimy, że mają nachylenie językowe. To nie jest przypadek, tylko efekt anatomicznego dopasowania żuchwy do szczęki i do przebiegu płaszczyzny zgryzu. Dzięki takiemu ustawieniu guzki zębów dolnych prawidłowo wchodzą w kontakt z guzkami zębów górnych, co zapewnia stabilną okluzję i równomierne rozłożenie sił żucia. W praktyce technika dentystycznego ma to ogromne znaczenie przy ustawianiu zębów w protezach całkowitych i częściowych – jeżeli zęby boczne w żuchwie zostaną ustawione zbyt pionowo albo przechylone policzkowo, to proteza będzie niestabilna, może się wywracać przy żuciu, a siły będą działały zbyt bocznie. Moim zdaniem właśnie takie detale odróżniają „byle jak” ustawione zęby od ustawienia zgodnego z zasadami okluzji. W podręcznikach do anatomii stomatologicznej i protetyki podkreśla się, że dolne trzonowce i przedtrzonowce są lekko pochylone do języka, a górne odwrotnie – bardziej policzkowo. Warto o tym pamiętać przy analizie modeli w artykulatorze, przy woskowaniu zębów czy nawet przy ocenie naturalnego zgryzu pacjenta, bo to jest taki mały, ale bardzo praktyczny „punkt kontrolny” poprawnej morfologii łuków.