Na którym rysunku przedstawiono prawidłowo ustawiony ząb pierwszy przedtrzonowy górny metodą Gysiego?

Na rysunku 1 ząb pierwszy przedtrzonowy górny jest ustawiony zgodnie z zasadami metody Gysiego: oś długą zęba ustawiono prawie pionowo, z minimalnym przechyleniem policzkowo-podniebiennym, a guzki okluzyjne wchodzą w prawidłowe prowadzenie z zębem przeciwstawnym. Guzek policzkowy górnego przedtrzonowca znajduje się w obrębie bruzdy międzyguzkowej dolnego przedtrzonowca, a guzki nie zachodzą nadmiernie na siebie, dzięki czemu nie tworzą się przedwczesne kontakty. Linie przerywane na rysunku pokazują, że oś zęba górnego i dolnego przecinają się w harmonijny sposób, co odpowiada klasycznemu schematowi Gysiego – statyczna i dynamiczna okluzja są stabilne, a prowadzenie żuchwy jest gładkie. W praktyce technicznej takie ustawienie daje równomierne przenoszenie sił żucia na podłoże protetyczne, zapobiega kołysaniu się protezy i ogranicza przeciążenie guzków podniebiennych. Moim zdaniem to właśnie przy zębach przedtrzonowych najłatwiej „przestrzelić” z nachyleniem, dlatego dobrze jest zawsze kontrolować ustawienie w artykulatorze, sprawdzać ślizg boczny i ruch protruzji. Standardowo przyjmuje się, że przedtrzonowce górne w metodzie Gysiego mają ustawienie bardziej zbliżone do pionu niż kły i trzonowce, a kontakt mają punktowy, nie płaszczyznowy. Dzięki temu proteza pełni funkcję nie tylko estetyczną, ale przede wszystkim funkcjonalną – żucie jest wydajne, a staw skroniowo‑żuchwowy pracuje w fizjologicznym położeniu.