Podczas tworzenia bazy danych pacjentów polem unikatowym pełniącym rolę klucza podstawowego jest pole zawierające informacje o

Wybór numeru PESEL jako klucza podstawowego w bazie danych pacjentów to zdecydowanie najbardziej logiczne i profesjonalne rozwiązanie. Każdy PESEL jest unikalny, przypisany do jednej konkretnej osoby, a jego struktura nie powtarza się w obrębie całego kraju – to wręcz modelowy przykład pola, które nadaje się na klucz główny. Praktyka pokazuje, że stosowanie numeru PESEL pozwala na bardzo szybką identyfikację pacjenta, minimalizuje ryzyko pomyłek przy wyszukiwaniu danych i sprawdza się przy integracji systemów medycznych (np. eWUŚ, systemy placówek medycznych). Z doświadczenia wiem, że próby stosowania innych pól jako klucza prowadzą do masy problemów z powtarzalnością i spójnością danych, a PESEL po prostu pozwala tego uniknąć. Co ciekawe, PESEL sprawdza się nie tylko w medycynie, ale także w systemach państwowych czy nawet bankowych – wszędzie tam, gdzie potrzebna jest jednoznaczna identyfikacja obywatela. Warto pamiętać, że standardy projektowania baz danych, takie jak normy ISO/IEC dotyczące systemów informatycznych, wręcz zalecają użycie jednoznacznych identyfikatorów jako kluczy podstawowych. Gdybyśmy mieli do czynienia z bazą międzynarodową, tam rolę klucza podstawowego zwykle pełni tzw. sztuczny identyfikator (np. UUID), ale w polskich realiach PESEL jest absolutnym standardem. Dobrze, by każdy kojarzył, że to pole nie tylko jest unikalne, ale i odporne na zmiany – nazwisko czy adres można zmienić, PESEL zostaje na całe życie.