W celu przerwania działania funkcji i powrotu do miejsca jej wywołania należy użyć instrukcji

Instrukcja return jest podstawowym narzędziem, które pozwala zakończyć działanie funkcji w dowolnym momencie jej wykonywania i od razu powrócić do miejsca, z którego funkcja została wywołana. To właśnie dzięki return można przekazać wynik działania funkcji lub nawet całkowicie przerwać jej dalsze instrukcje, jeśli np. wykryjemy jakiś błąd. W praktyce, kiedy piszesz funkcje np. w Pythonie, C++ czy Javie, return jest absolutnym standardem i trudno sobie wyobrazić kod bez niego – to taki „wyjście awaryjne” i narzędzie do komunikacji z resztą programu naraz. Fajny przykład: definiujesz funkcję, która ma policzyć pierwiastek z liczby; jeśli podana liczba jest ujemna, od razu robisz return z komunikatem o błędzie, a jak jest OK, return zwraca wynik obliczeń. Warto wiedzieć, że return kończy funkcję natychmiast, nawet jeśli dalej byłyby jakieś linijki kodu – one już się nie wykonają! Z mojego doświadczenia, dobrym zwyczajem jest używanie return również do jasnego zaznaczania miejsca wyjścia z funkcji, co poprawia czytelność kodu. Branżowe standardy, jak ten opisany w PEP8 dla Pythona albo w dokumentacji C++, jasno wskazują na return jako profesjonalny sposób kończenia funkcji i zwracania wartości. Pamiętaj, że w funkcjach bez zwracanej wartości (np. void w C++) możesz użyć return bez podawania argumentu – i to jest w pełni ok. Takie praktyczne wykorzystanie return znacząco ułatwia zarówno tworzenie, jak i późniejsze utrzymanie kodu.