Z przedstawionego zrzutu wynika, że na dyskach zastosowano partycjonowanie <br> DISKPART> list disk<br> Disk ### Status Size Free Dyn Gpt<br> -------- ------------ ------- ------- --- ---<br> Disk 0 Online 698 GB 0 B *<br><br> DISKPART> select disk 0<br> Disk 0 is now the selected disk.<br> DISKPART> list partition<br> Partition ### Type Size Offset<br> ------------- ---------- ------- -------<br> Partition 1 Recovery 450 MB 1024 KB<br> Partition 2 System 100 MB 451 MB<br> Partition 3 Reserved 16 MB 551 MB<br> Partition 4 Primary 451 GB 567 MB<br> Partition 5 Unknown 242 GB 452 GB<br> Partition 6 Unknown 3958 MB 694 GB<br><br> DISKPART>

W tym przypadku prawidłową odpowiedzią jest GPT. Wskazuje na to obecność gwiazdki w kolumnie 'Gpt' przy liście dysków w narzędziu DISKPART. GPT, czyli GUID Partition Table, to nowoczesny standard partycjonowania dysków, szeroko stosowany w komputerach z UEFI. Pozwala na tworzenie wielu partycji (dużo więcej niż MBR), a także na obsługę dużych dysków o pojemności powyżej 2 TB. Moim zdaniem warto kojarzyć, że GPT jest wymogiem przy instalacji nowych wersji Windowsa na komputerach z UEFI – to już właściwie standard, zwłaszcza w sprzęcie wyprodukowanym po 2012 roku. Co ciekawe, w GPT pojawiają się typowe partycje jak EFI, Recovery czy Reserved, tak jak pokazano w zrzucie – tego nie byłoby w klasycznym MBR. GPT zapewnia też odporność na uszkodzenia (backup tablicy partycji) oraz wykorzystuje unikalne identyfikatory partycji GUID, co bardzo ułatwia zarządzanie dyskami w środowiskach serwerowych czy wirtualizacyjnych. Z mojego doświadczenia, coraz rzadziej spotyka się sprzęt z klasycznym MBR – szczególnie w nowych konfiguracjach. Branża idzie zdecydowanie w stronę GPT ze względu na skalowalność i wyższe bezpieczeństwo danych. Dla administratorów systemów albo osób składających własne komputery to obecnie podstawa wiedzy – i praktycznie zawsze zalecane rozwiązanie zgodnie z dobrymi praktykami.