Struktura anatomiczna człowieka, która jest nazywana krytyczną ze względu na szczególną wrażliwość na zewnętrzne promieniowanie jonizujące, to

Soczewka oka to taka dość specyficzna struktura w ciele człowieka, która jest wyjątkowo wrażliwa na promieniowanie jonizujące, nawet przy bardzo niskich dawkach. Z mojej perspektywy praktyka – czy to w diagnostyce obrazowej, czy w radiologii czy nawet w ochronie radiologicznej – zawsze kładzie się ogromny nacisk na ochronę oczu. Soczewka nie ma własnych naczyń krwionośnych i nie jest w stanie samodzielnie naprawić uszkodzeń wywołanych przez promieniowanie. Efektem zbyt dużej dawki może być rozwój zaćmy popromiennej, często nieodwracalnej. Co ciekawe, jeszcze kilka lat temu uznawano, że dopuszczalna dawka dla soczewki może być stosunkowo wysoka, ale teraz – zgodnie z zaleceniami Międzynarodowej Komisji Ochrony Radiologicznej (ICRP) – te wartości znacznie obniżono (obecnie wynosi to 20 mSv/rok dla osób zawodowo narażonych). W praktyce lekarze i technicy wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko ekspozycji, stosują ołowiane okulary ochronne, bo to naprawdę się opłaca. Warto też pamiętać, że nawet podczas krótkotrwałej ekspozycji oko jest dużo bardziej podatne na skutki promieniowania niż większość innych narządów. Ochrona soczewki to taki elementarz w każdej pracowni rentgenowskiej czy tomografii komputerowej. O tym się mówi na każdym szkoleniu BHP związanym z promieniowaniem.