Pod wpływem zwiększenia natężenia promieniowania widzialnego (bodźca świetlnego) źrenica zdrowego oka ludzkiego

Źrenica ludzkiego oka reaguje na natężenie światła poprzez odruch źreniczny. Im więcej światła dostaje się do oka, tym mocniej zwęża się źrenica – to taki naturalny „automat” organizmu, dzięki któremu nie dochodzi do uszkodzenia siatkówki przez zbyt silne światło. Za to zwężenie odpowiada zwieracz źrenicy, czyli mięsień okrężny sterowany przez układ przywspółczulny. To bardzo ważny mechanizm ochronny, często wykorzystywany w praktyce np. podczas badania odruchów neurologicznych (tzw. test światła latarką). Moim zdaniem warto pamiętać, że to nie tylko czysta biologia, ale też podstawa działania wszelkich systemów optycznych, gdzie trzeba kontrolować ilość światła – podobnie jak w aparatach fotograficznych regulujemy przesłonę. Bez tej regulacji ludzkie oko bardzo szybko by się męczyło, a czasem nawet ulegało trwałym uszkodzeniom. Warto zauważyć, że w praktyce diagnostycznej zwężenie źrenicy po naświetleniu jest jednym z najważniejszych testów przy ocenie stanu neurologicznego pacjenta zgodnie z dobrymi praktykami medycznymi i standardami ratownictwa medycznego.