Ułożenie gałek ocznych, przy którym osie widzenia spotykają się w punkcie fiksacji, a przy patrzeniu w dal pozostają równoległe, to

Ortoforia jest terminem opisującym stan, w którym osie widzenia obu oczu są równoległe w patrzeniu w dal oraz przecinają się w punkcie fiksacji. Oznacza to, że oba oczy współpracują w sposób skoordynowany, co jest kluczowe dla prawidłowego postrzegania głębi i stereopsji. W przypadku ortoforii, układ wzrokowy jest w stanie prawidłowo analizować obrazy z obu oczu, co pozwala na wyraźne widzenie i zapobiega rozwojowi zaburzeń widzenia, takich jak zez. Praktyczne zastosowanie ortoforii w diagnostyce i terapii zaburzeń wzrokowych jest istotne, zwłaszcza w pediatrii, gdzie wczesne wykrycie i korekcja problemów z widzeniem mogą znacząco wpłynąć na rozwój dziecka. W praktyce klinicznej, ocena ortoforii jest przeprowadzana za pomocą różnych testów, takich jak testy pokrycia, które pomagają ocenić zdolność oczu do współpracy przy różnych odległościach. Ponadto, ortoforia jest często celem terapii ortoptycznej, która ma na celu poprawę funkcjonowania układu wzrokowego.