Kontrolę jakości wykonanej renowacji wyrobu kaletniczego dokonuje się

Kontrola jakości renowacji wyrobu kaletniczego organoleptyczna to tak naprawdę codzienność w tym fachu. Chodzi tu o ocenę produktu własnymi zmysłami – wzrokiem, dotykiem, czasem nawet węchem, co moim zdaniem jest absolutnie najskuteczniejsze, jeśli chodzi o praktykę. To właśnie dzięki oglądowi, sprawdzeniu powierzchni dłonią i „czuciu” materiału można w miarę szybko wyłapać niedociągnięcia, takie jak nierówne przeszycia, źle dopasowane elementy czy wyczuwalne resztki środków renowacyjnych. Branżowe standardy, na przykład zalecenia cechu rzemieślników kaletników, podkreślają, że ocena organoleptyczna pozwala na wykrycie niedoskonałości, których nie da się wyłapać żadnym sprzętem laboratoryjnym czy optycznym, bo nie chodzi tu o analizę mikrostruktury, tylko o ogólną estetykę, funkcjonalność i trwałość. Praktycznie patrząc, doświadczony kaletnik zawsze sprawdzi, czy szwy się nie rozchodzą, czy materiał nie jest zbyt sztywny, a kolor jest równomierny. W laboratorium tego nie poczują. Nawet najlepsza lupa nie powie, czy portfel dobrze leży w dłoni i czy nie zostawia śladów po barwniku na palcach. Organoleptyka to po prostu podstawa, a jak się nabierze wprawy, to te 2–3 minuty oględzin mówią więcej niż cała analiza komputerowa. Moim zdaniem, to właśnie ona przekłada się realnie na zadowolenie klienta z jakości usługi.