Która z wymienionych właściwości <b>nie ma znaczenia</b> dla tworzyw sztucznych wierzchnichowych stosowanych w obuwnictwie?

Wybrałeś prawidłową odpowiedź, bo nasiąkliwość nie ma większego znaczenia przy doborze tworzyw sztucznych wierzchnichowych do obuwia. W praktyce, tego typu materiały są prawie zawsze hydrofobowe – po prostu nie chłoną wody tak jak skóry naturalne. Moim zdaniem to spore ułatwienie, bo nie musisz się martwić o zawilgocenia czy pleśń, które są zmorą np. przy skórze naturalnej. Dobre praktyki branżowe kładą nacisk na takie cechy jak odporność na ścieranie, odpowiednia twardość czy minimalne odkształcenia, bo to one wpływają na trwałość i wygląd buta na co dzień. Standardy jakościowe, np. normy ISO dla materiałów obuwniczych, podkreślają właśnie znaczenie odporności na ścieranie i zachowania kształtu, bo przecież buty muszą wytrzymać wielogodzinne użytkowanie i nie mogą się zniekształcać. Z mojego doświadczenia wynika, że nasiąkliwość robi się istotna dopiero, gdy materiał jest przeznaczony na wyściółkę lub na elementy wewnętrzne, a nie na zewnętrzną warstwę. W przypadku wierzchów z tworzyw sztucznych, o nasiąkliwości praktycznie się nie mówi, bo to po prostu nie jest problem. Lepiej więc skupić się na ścieraniu, twardości i odkształceniach – to są rzeczy, które decydują, czy para butów wytrzyma sezon albo dwa, czy rozpadnie się po kilku tygodniach intensywnego używania.