Próbkę z gumy nacina się na długości 30 mm i dwa końce zamocowuje w uchwytach urządzenia. Wskaźnikiem odporności jest siła jaka może ją rozerwać w przeliczeniu na 1 cm grubości. Opisaną metodą przeprowadza się badanie odporności gumy na

Właściwa odpowiedź to rozdzieranie, bo właśnie ten parametr bada się poprzez nacięcie próbki gumy i rozciąganie jej aż do momentu rozerwania. Metoda ta jest szeroko stosowana w laboratoriach materiałoznawczych i jest zgodna ze standardami takimi jak PN-ISO 34-1, gdzie określa się dokładnie, jak przygotować próbkę, gdzie ją naciąć i jakie siły mierzyć. W praktyce sprawdzanie odporności na rozdzieranie jest kluczowe, gdy guma pracuje w warunkach, gdzie może dojść do jej naderwania od ostrego przedmiotu, krawędzi czy choćby przy montażu różnego rodzaju uszczelek. Moim zdaniem ta metoda pozwala ocenić nie tylko jakość samego materiału, ale i przewidzieć, jak się zachowa w rzeczywistych zastosowaniach, np. w motoryzacji, gdzie uszczelki narażone są na różne naprężenia i czasem potrafią się nieźle poddać. Warto też wiedzieć, że wynik podawany jest w siłach na szerokość lub grubość, co pozwala łatwiej porównywać różne serie produkcyjne. Praktycznie, jeśli guma ma słabą odporność na rozdzieranie, to nawet wysoka wytrzymałość na rozciąganie niewiele da – bo wystarczy drobne nacięcie, aby całość pękła. W branży to jedna z ważniejszych cech materiału.