Podanie napięcia w sposób ciągły na uzwojenie pierwotne klasycznej cewki zapłonowej spowoduje

Podanie napięcia w sposób ciągły na uzwojenie pierwotne klasycznej cewki zapłonowej zdecydowanie prowadzi do jej nieprawidłowej pracy. Zasada działania cewki zapłonowej opiera się na szybkim załączaniu i rozłączaniu prądu w uzwojeniu pierwotnym – właśnie wtedy w uzwojeniu wtórnym indukuje się wysokie napięcie, dzięki zjawisku samoindukcji. Jeśli napięcie podawane jest cały czas, w uzwojeniu pierwotnym płynie stały prąd, rdzeń magnetyczny jest cały czas namagnesowany, a to powoduje, że w uzwojeniu wtórnym nie powstaje impuls wysokiego napięcia konieczny do przeskoku iskry na świecy. W praktyce warsztatowej takie podłączenie często kończy się przegrzaniem cewki, a nawet jej uszkodzeniem, bo prąd płynący bez przerwy przez uzwojenie pierwotne powoduje nagrzewanie się drutu. Z mojego doświadczenia wynika, że to dość częsty błąd początkujących mechaników, szczególnie podczas diagnozowania układów zapłonowych starszych samochodów. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie, czy cewka jest sterowana impulsywnie – na przykład przez przerywacz mechaniczny albo przez tranzystor w układach elektronicznych. W każdym podręczniku do elektromechaniki samochodowej podkreśla się, że żadna cewka zapłonowa nie może być zasilana prądem stałym przez dłuższy czas. To po prostu szkodzi zarówno samemu komponentowi, jak i całemu układowi zapłonowemu.