W dokumentacji technicznej zamontowanego w pojeździe samochodowym dodatkowego elektronicznego obrotomierza rezystor R₂ opisano jako R₂ = 43R. Ze względu na jego uszkodzenie (zwęglenie) przypadkowym zwarciem nie można zidentyfikować jego oznaczenia za pomocą kodu barwnego. Do wymiany uszkodzonego elementu należy użyć rezystora oznaczonego następującymi kolorami:

Oznaczenie rezystora 43R oznacza, że jego rezystancja wynosi dokładnie 43 omy. W przypadku rezystorów kodowanych kolorami, pierwsze dwa paski to cyfry znaczące, trzeci pasek to mnożnik, a czwarty – tolerancja. Z tabeli wynika, że żółty to 4, pomarańczowy to 3, czarny jako mnożnik oznacza x1, a srebrny to tolerancja 10%. Czyli układ kolorów: żółty, pomarańczowy, czarny, srebrny daje nam 4 (żółty), 3 (pomarańczowy), mnożnik 1 (czarny), tolerancja 10% (srebrny) – dokładnie 43 omy, co jest wymagane do poprawnej pracy urządzenia. W praktyce, kiedy dobierasz rezystor bez odczytu z pasków, a tylko z dokumentacji, musisz pamiętać o właściwej tolerancji i nie mylić mnożnika (czarny = x1, brązowy = x10 itd.). Często spotykam się z sytuacją w warsztacie, że ktoś bierze pierwszy lepszy podobny rezystor, a potem układ nie działa poprawnie. Moim zdaniem, znajomość kodu kolorów to podstawa przy serwisie elektroniki samochodowej. Warto też znać standardy branżowe, bo nie każda tolerancja będzie pasować do każdego obwodu – czasem trzeba szukać rezystora o mniejszej tolerancji. Przydatna praktyka to zawsze sprawdzać, czy dobrany rezystor nie wpływa negatywnie na pracę układu – to może uratować przed dodatkowymi awariami. Z mojego doświadczenia wynika, że wyrobienie sobie nawyku sprawdzania kodu kolorów bardzo ułatwia życie i oszczędza czas podczas napraw.