Indukcyjność własną cewki wyraża się w

Indukcyjność własna cewki to taki parametr, który określa, jak bardzo cewka „przeciwstawia się” zmianom prądu, który przez nią płynie. Jednostką indukcyjności w układzie SI jest henr [H] – tak samo jak rezystancję mierzymy w omach, a pojemność w faradach. To właśnie dzięki tej wielkości możemy przewidywać, jak cewka zachowa się w różnych układach, np. w filtrach, przetwornicach czy nawet w prostych obwodach zasilających silniki. Z mojego doświadczenia wynika, że często przy projektowaniu układów trzeba dobrać cewkę o konkretnej indukcyjności, żeby ograniczyć zakłócenia albo żeby uzyskać odpowiednią charakterystykę częstotliwościową. W praktyce, henr to dość duża jednostka, więc najczęściej spotkać można milihenry (mH) lub mikrohenry (μH), szczególnie w elektronice. Co ciekawe, warto pamiętać, że prawo Faradaya i Lenza opisuje dokładnie, jak zmiana strumienia magnetycznego indukuje siłę elektromotoryczną, a jednostka henr została wprowadzona właśnie po to, by można było łatwo wyliczać te zjawiska. Ogólnie rzecz biorąc, znajomość jednostek pomaga uniknąć wielu pomyłek podczas pracy z dokumentacją techniczną i przy pomiarach – a to już coś, co w praktyce bardzo się przydaje.