Po podaniu na wejście układu elektronicznego widocznego na rysunku sygnału sterującego o wartości 3 V względem masy układu, woltomierz wskazuje wartość napięcia 11,95 V. Oznacza to, że

Odpowiedź, że układ jest uszkodzony, jest jak najbardziej trafna. Jeśli na wejście podajesz sygnał sterujący o wartości 3 V, to z punktu widzenia klasycznego układu przekaźnikowego opartego na tranzystorach sytuacja powinna wyglądać zupełnie inaczej. Gdy obwód działa prawidłowo, tranzystor T2 po przewodzeniu powinien powodować spadek napięcia na przekaźniku oraz – co ważniejsze – na zaciskach woltomierza powinno być znacznie mniejsze napięcie, bo część napięcia zasilania spada właśnie na przekaźniku i tranzystorze. Jeśli woltomierz pokazuje niemal pełne napięcie zasilania, to znaczy, że prąd nie płynie przez uzwojenie K1, czyli przekaźnik nie działa. W praktyce bardzo często spotyka się tę sytuację przy uszkodzeniu jednego z elementów (np. przerwana cewka przekaźnika, uszkodzony tranzystor T2 – zwłaszcza jeśli nie przewodzi, albo zimny lut). To typowe zjawisko obserwowane podczas diagnostyki takich układów – jeśli napięcie na przekaźniku jest praktycznie równe napięciu zasilania, to układ nie wykonuje swojej funkcji i trzeba szukać usterki. Często na warsztatach używa się tej metody jako jednej z podstawowych podczas szybkiej weryfikacji poprawności działania przekaźników i sterowania tranzystorowego.