Którą z usterek ma cewka zapłonowa, jeśli rezystancja uzwojenia pierwotnego cewki wynosi 5 Ω, a rezystancja uzwojenia wtórnego jest tak duża, że nie można jej określić (R = ∞ Ω)?

Dobrze rozpracowałeś sytuację techniczną. Jeśli rezystancja uzwojenia pierwotnego cewki zapłonowej wynosi 5 Ω, to znaczy, że uzwojenie pierwotne jest sprawne, bo typowe wartości mieszczą się właśnie w takich granicach (czasem około 2–5 Ω, zależnie od typu cewki). Natomiast jeśli rezystancja uzwojenia wtórnego wychodzi nieskończona, czyli praktycznie nie możemy jej zmierzyć zwykłym miernikiem (R = ∞ Ω), to w praktyce oznacza przerwę w uzwojeniu wtórnym – przewód jest gdzieś przerwany lub spalony. Taki przypadek można spotkać zwłaszcza w starszych pojazdach, gdzie uszkodzenia mechaniczne albo przegrzanie prowadzą do przerwania cienkiego drutu uzwojenia wtórnego. W takiej sytuacji cewka nie wytwarza wysokiego napięcia i nie dochodzi do przeskoku iskry na świecy. W praktyce warsztatowej podczas diagnostyki cewki zawsze trzeba sprawdzać oba uzwojenia, bo uszkodzenie wtórnego jest dość częste choć trudniejsze do wykrycia „na oko”. Dobrą praktyką jest sprawdzanie wartości rezystancji zgodnie z dokumentacją producenta – każda cewka ma swój zakres i nie warto z góry zakładać, że wszędzie jest identycznie. Moim zdaniem, taka przerwa to jedna z tych usterek, które najłatwiej przeoczyć, zwłaszcza jeśli silnik po prostu nie odpala – potem zaczyna się żmudne szukanie przyczyny. Warto zawsze mieć pod ręką sprawny miernik i wiedzieć, gdzie przyłożyć sondy – to niby podstawa, ale błędy miernicze zdarzają się nawet zawodowcom.