W dokumentacji technicznej zamontowanego w pojeździe samochodowym systemu alarmowego R₃₂ opisano jako R₃₂ = 4R7. Ze względu na jego uszkodzenie (zwęglenie) przypadkowym zwarciem, nie można zidentyfikować jego oznaczenia za pomocą kodu barwnego. Do wymiany uszkodzonego elementu, należy użyć rezystor oznaczony następującymi kolorami

Odpowiedź jest prawidłowa, bo zapis R32 = 4R7 oznacza rezystor o wartości 4,7 Ω. Ten zapis, czasami spotykany w dokumentacji technicznej, wykorzystuje literę „R” w miejscu przecinka dziesiętnego, żeby uniknąć pomyłek przy odczycie. Jeżeli mamy do czynienia z rezystorem o wartości 4,7 Ω, analizujemy kod barwny: pierwszy pasek to żółty (4), drugi fioletowy (7), trzeci żółty (×10⁴), ale przy tak niskich wartościach jak 4,7 Ω trzeci pasek powinien być złoty (×0,1) – jednak w standardzie IEC dla rezystorów o wartości 4,7 Ω stosuje się właśnie sekwencję żółty, fioletowy, złoty (czyli 47×0,1 = 4,7 Ω). Srebrny na końcu oznacza tolerancję 10%. W praktyce, takie oznaczenie rezystorów pozwala na szybką identyfikację elementów bez konieczności zaglądania do dokumentacji, co jest bardzo wygodne podczas pracy serwisowej czy na warsztacie. Moim zdaniem warto poćwiczyć rozpoznawanie kodów barwnych na rezystorach, bo w branży elektronicznej to codzienny temat i często się ratuje sytuację, gdy nie mamy dokumentacji lub kod jest przepalony. Dodatkowo, wiedza o kodach barwnych przydaje się nie tylko w samochodówce, ale i przy naprawach urządzeń RTV czy w projektach hobbystycznych. To taki elementarz elektronika – dobrze go znać i umieć odczytać bez zastanowienia.