Oznaczenie materiału ściernego <b>P180</b> oznacza, że

Oznaczenie P180 odnosi się bezpośrednio do klasyfikacji ziarnistości materiału ściernego według norm europejskich FEPA (Federation of European Producers of Abrasives). W praktyce P180 wskazuje, że mamy do czynienia z materiałem ściernym o konkretnym rozmiarze ziarna – dla tej klasy grubość pojedynczego ziarna oscyluje w okolicach 78–82 mikrometrów, jednak w branży przyjęło się uproszczone określenie, że jest to 180 μm (stąd zamieszanie). Różni się to od dawnych oznaczeń, np. wg skali CAMI, i łatwo się w tym pogubić, ale P zawsze oznacza, że chodzi o standard FEPA i dotyczy materiałów na podłożu papierowym lub czasem płóciennym, ale cyfra mówi tylko o granulacji. Z mojego doświadczenia, wybór odpowiedniej granulacji (np. P180) ma ogromne znaczenie, bo pozwala przewidzieć, jak głębokie będą rysy po szlifowaniu oraz czy materiał będzie nadawał się do dalszego malowania lub polerowania. Zastosowanie P180 w praktyce to np. matowienie starych powłok lakierniczych przed lakierowaniem, gdzie szukamy kompromisu między szybkością usuwania materiału a ryzykiem zbyt głębokich rys. Warto wiedzieć, że im wyższa liczba po P, tym drobniejsze ziarno, więc np. P400 będzie dużo delikatniejsze niż P180. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzenie tabel producenta, bo różnice między FEPA a innymi normami mogą wprowadzić w błąd. Również nie ma tu żadnej korelacji z ilością ziaren na cm² – to mit często powtarzany na szkoleniach. Uważam, że znajomość tych oznaczeń to podstawa przy doborze ścierniw.