Większy udział utwardzacza w szpachli poliestrowej

To jest właśnie ten aspekt, który często sprawia problemy nawet bardziej doświadczonym lakiernikom. Większy udział utwardzacza w szpachli poliestrowej faktycznie prowadzi do niepożądanych efektów na gotowej powłoce – wykwitów oraz przebarwień. Chodzi o to, że szpachle poliestrowe mają ściśle określone proporcje mieszania z utwardzaczem, zwykle podawane przez producenta (najczęściej w zakresie 2-3% wagowo). Przekroczenie tej proporcji skutkuje tym, że nadmiar utwardzacza nie zostaje w pełni związany z żywicą i „wędruje” w strukturze masy. Po czasie, zwłaszcza pod wpływem promieniowania UV lub wilgoci, te resztki utwardzacza mogą wychodzić na powierzchnię w postaci białych wykwitów albo powodować zżółknięcia i inne przebarwienia. W codziennej pracy widziałem już nieraz, jak niedoświadczeni lakiernicy dodawali więcej utwardzacza, bo „będzie szybciej schło” – i potem cała robota do poprawki. Tak naprawdę, zgodnie z dobrą praktyką branżową, zawsze lepiej poświęcić kilka minut więcej na prawidłowe dozowanie niż później szlifować i poprawiać błędy. Zwróć uwagę, że podkłady i lakiery, które nakładamy na szpachlę, nie są w stanie zamaskować takich wad – czasem przebarwienia pojawiają się nawet po kilku tygodniach. Producenci materiałów lakierniczych, np. Standox czy Novol, wprost w instrukcjach ostrzegają przed przekraczaniem zaleceń. Więc jak dla mnie, warto zawsze pilnować tych proporcji – to podstawa dobrej roboty.