Warstwa nakładanej szpachli <b>nie powinna</b> być grubsza niż

Właściwie określona maksymalna grubość warstwy szpachli to podstawa solidnej naprawy lakierniczej. 400 μm (czyli 0,4 mm) to granica, której nie powinno się przekraczać podczas nakładania jednej warstwy szpachli samochodowej. Wynika to zarówno z norm technologicznych, jak i z praktyki warsztatowej. Grubsza warstwa nie tylko wydłuża czas schnięcia, ale przede wszystkim zwiększa ryzyko powstawania mikropęknięć, zapadnięć i odspojeń w wyniku pracy podłoża lub zmian temperatury. Moim zdaniem, często początkujący lakiernicy mają pokusę nałożyć grubszą warstwę, aby szybciej uzyskać gładką powierzchnię, ale to niestety droga na skróty, która zwykle kończy się poprawkami. Producenci materiałów, np. Novol, wskazują w swoich kartach technicznych, żeby nie przekraczać 400 μm na jedną aplikację, dokładnie po to, by zapewnić trwałość i estetykę naprawy. Lepiej położyć dwie cienkie warstwy niż jedną grubą – to stara zasada, która sprawdza się na każdej naprawie. Jeśli chodzi o szlifowanie, zbyt gruba warstwa po wyschnięciu jest trudniejsza do obróbki i może się wykruszać. Z mojego doświadczenia wynika też, że przekroczenie tej granicy często prowadzi do reklamacji ze strony klientów, bo powierzchnia po kilku tygodniach traci swój pierwotny wygląd. Stosowanie się do tej zasady to nie tylko wymóg technologii, ale po prostu zdrowy rozsądek w pracy lakiernika.