Spoiwem stosowanym w materiałach ściernych <u>nie jest</u>

Kalafonia faktycznie nie jest używana jako spoiwo w materiałach ściernych, co może się wydawać mylące, bo przecież jest popularna w innych dziedzinach, np. przy lutowaniu czy w produkcji lakierów. Jednak w technologii materiałów ściernych, takich jak papiery, ściernice czy pasy, stawia się na spoiwa, które gwarantują odpowiednią wytrzymałość, elastyczność oraz odporność na działanie wysokich temperatur i obciążeń mechanicznych. Standardowe spoiwa to żywice fenolowo-formaldehydowe (najczęściej stosowane np. w ściernicach, bo są wytrzymałe i dobrze trzymają ziarna), kleje kostne (kiedyś do tańszych, miękkich narzędzi, dzisiaj raczej coraz rzadziej) czy kauczuk (głównie tam, gdzie liczy się elastyczność, np. pilniki ścierne, taśmy). Kalafonia się tu po prostu nie sprawdza – jest za krucha, podatna na ścieranie i nie daje odpowiedniej spójności ziaren ściernych. Spotkałem się już z próbami eksperymentów z kalafonią, ale nigdy nie wyszło z tego nic trwałego i praktycznego. W przemyśle zawsze wybiera się rozwiązania, które gwarantują stabilność narzędzia ściernego podczas pracy. Jeśli kogoś interesuje temat głębiej, warto spojrzeć do norm PN-EN dotyczących narzędzi ściernych, tam wyraźnie wskazane są właściwe rodzaje spoiw.