Mieszanie kolorów przedstawione na rysunku nazywane jest

To, co zostało przedstawione na rysunku, to klasyczny przykład mieszania barw na zasadzie addytywnej. W praktyce addycja kolorów polega na nakładaniu na siebie świateł o różnych barwach – najczęściej czerwonego, zielonego i niebieskiego (system RGB). Kiedy te światła się łączą, powstają nowe kolory, a suma wszystkich da nam światło białe. Z mojego doświadczenia, addycja jest absolutną podstawą w branży multimedialnej, projektowaniu oświetlenia scenicznego, a nawet w fotografii cyfrowej i telewizji. Tam, gdzie mamy do czynienia z emisją światła, a nie jego odbiciem, właśnie to podejście króluje. Standard RGB, wykorzystywany w monitorach czy rzutnikach, to w zasadzie praktyczna realizacja tej idei. Co ciekawe, czasem studenci mylą addycję z subtrakcją, bo oba procesy dotyczą barw, ale różnica jest fundamentalna. Addycja zawsze wiąże się ze światłem, a nie z pigmentami – i to jest kluczowa sprawa, którą warto zapamiętać. Moim zdaniem, zrozumienie tego procesu to połowa sukcesu w każdej branży kreatywnej związanej z obrazem.