Wadą powłoki proszkowej jest

Powłoka proszkowa rzeczywiście charakteryzuje się tym, że uzyskana warstwa lakieru bywa stosunkowo gruba – i to jest jej pewna wada, zwłaszcza jeśli porównamy ją z tradycyjnym malowaniem na mokro. Standardowo grubość powłoki proszkowej mieści się w zakresie 60–120 mikrometrów, chociaż wszystko zależy od rodzaju proszku i wymagań danego projektu. W niektórych branżach, np. precyzyjnej obróbce metali czy w przypadku detali o małych tolerancjach wymiarowych, zbyt gruba warstwa lakieru może być problematyczna – potrafi utrudnić montaż, wpływać na spasowanie elementów albo wręcz maskować drobne detale, które powinny być wyeksponowane. Moim zdaniem najbardziej odczuwalne jest to w przypadku bardzo precyzyjnych mechanizmów, gdzie każdy mikrometr ma znaczenie. Z drugiej strony – ta sama grubość daje dużo lepszą ochronę przed korozją i uszkodzeniami mechanicznymi, więc coś za coś. W praktyce grubość powłoki można nieco regulować parametrami procesu, ale przy technologii proszkowej nie uzyskamy tak cienkiej warstwy jak przy niektórych lakierach mokrych. Stąd właśnie powłoka proszkowa nie zawsze jest polecana do bardzo cienkich czy precyzyjnych aplikacji. Warto przy tym pamiętać, że normy takie jak PN-EN ISO 12944 jasno określają wymagania dotyczące grubości i jakości powłok ochronnych, więc wybór technologii powinien być zawsze dopasowany do wymagań klienta i specyfiki produktu.