Który z wymienionych materiałów <b>nie jest</b> stosowany na podłoża materiałów ściernych?

Metal, w przeciwieństwie do gąbki, płótna czy papieru, praktycznie nie występuje jako podłoże do materiałów ściernych w zastosowaniach typowych dla warsztatów lub przemysłu drzewnego czy lakierniczego. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęściej wybierane są podłoża elastyczne i podatne na ugięcie, takie jak papier, płótno czy nawet specjalne gąbki, bo zapewniają optymalną pracę, równomierne przyleganie do obrabianej powierzchni i bardzo dobrą kontrolę nad stopniem szlifowania. Metalowe podłoże – no, wyobraź sobie papier ścierny na stalowej blaszce – kompletnie się nie sprawdza, bo nie daje tej elastyczności, a co więcej, byłoby niebezpieczne w użytkowaniu. W praktyce, zgodnie z normami branżowymi (np. PN-EN 13743, która określa bezpieczeństwo narzędzi ściernych), materiały podłożowe muszą być nie tylko wytrzymałe, ale też bezpieczne dla użytkownika, a tego metal zapewnić nie potrafi. Zresztą, w procesach ręcznego szlifowania czy obróbki precyzyjnej, użycie papieru lub płótna to już prawie standard, bo zapewniają świetne efekty, a gąbka pozwala na pracę na powierzchniach profilowanych czy zakrzywionych. Metal nie spełnia tych wymagań, więc raczej o nim nawet się nie myśli w tej branży. Najważniejsze jest, żeby podłoże współpracowało z materiałem ściernym i było wygodne w użyciu – a tutaj metal przegrywa na całej linii.