Kąty, pod którymi należy obserwować kolory, to:

Właściwym zakresem kątów obserwacji przy ocenie barwy, szczególnie w przemyśle poligraficznym czy tekstylnym, są właśnie kąty 25°, 45° oraz 110°. To nie jest przypadkowy wybór – te kąty są zgodne ze standardami określonymi m.in. przez normy ISO 105 czy PN-EN ISO 3668, które są powszechnie stosowane przy badaniu koloru materiałów, farb, lakierów i różnych powierzchni. Chodzi tu głównie o to, żeby wyniki były jak najbardziej powtarzalne i porównywalne, niezależnie od tego, kto i gdzie dokonuje oględzin. W praktyce, gdy np. porównuje się próbki tekstyliów, lakierów samochodowych albo wydruków pod kątem zgodności kolorystycznej, zawsze bierze się pod uwagę te konkretne kąty. Szczególnie ważny jest kąt 45°, bo często stosuje się go w układzie: próbka oświetlona pod kątem 45°, a obserwator patrzy prostopadle (90°). Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie innych kątów niezgodnych z normą prowadzi do dużych rozbieżności oceny barwy – niby drobny szczegół, a w praktyce potrafi zniweczyć całą kontrolę jakości. Do tego, jak ktoś planuje pracę w laboratorium kontroli jakości czy w drukarni, to znajomość tych wartości jest totalnym must-have. Często też na egzaminach zawodowych padają pytania właśnie o te kąty, więc warto je znać na blachę.