Na rysunku przedstawiono wadę powłoki lakierowej, która nazywa się

To właśnie pęcherzenie jest tutaj dobrze rozpoznaną wadą powłoki lakierowej. Na zdjęciu widać charakterystyczne, małe wypukłości, które są ewidentnym sygnałem, że pod powierzchnią lakieru zgromadziły się pęcherzyki powietrza, wilgoci lub rozpuszczalników. Najczęściej do pęcherzenia dochodzi w wyniku nieprawidłowego przygotowania podłoża – np. powierzchnia była zbyt wilgotna albo zabrudzona przed lakierowaniem, albo powłoka została nałożona zbyt wcześnie po poprzedniej warstwie. Branżowe standardy, jak np. wytyczne PPG czy Axalty, wręcz alarmują, żeby podłoże zawsze było idealnie odtłuszczone i suche. W praktyce, pęcherzenie nie tylko oszpeca lakier, ale też prowadzi do szybszej degradacji powłoki, bo taki bąbelek łatwo pęka, odsłaniając metal i torując drogę korozji. Z mojego doświadczenia najczęściej spotykałem się z tym zjawiskiem przy szybkim lakierowaniu na mokro – szczególnie przy wysokiej wilgotności w warsztacie. Warto pamiętać, że prewencja jest tu dużo łatwiejsza niż naprawa – raz spęcherzony lakier trzeba zmatowić i położyć od nowa. Dobrą praktyką jest używanie higrometru i dokładne wietrzenie pomieszczeń lakierniczych, szczególnie zimą lub przy dużych wahaniach temperatur. Takie błędy łatwo się popełnia, ale jeszcze łatwiej ich unikać, trzymając się wypracowanych procedur.