Korektę wady lakierniczej zwanej skórką pomarańczy wykonuje się, używając papieru ściernego o granulacji „P” wynoszącej

Korekta wady lakierniczej, jaką jest tzw. skórka pomarańczy, wymaga naprawdę delikatnego i przemyślanego podejścia. Granulacja papieru ściernego „P” 1200–2000 to tu podstawowy wybór w warsztatach lakierniczych, szczególnie gdy chcemy uzyskać gładką i jednolitą powierzchnię bez ryzyka przetarcia warstwy lakieru. Tak drobny papier pozwala na precyzyjne zmatowienie bez nadmiernego uszkadzania powłoki. Przykładowo, po przeszlifowaniu P1500 i wypolerowaniu można uzyskać fabryczny połysk, czasem nawet lepszy niż po pierwszym malowaniu. Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie odpowiedniej granulacji naprawdę skraca czas późniejszego polerowania i minimalizuje ryzyko pozostawienia widocznych rys. Branżowe praktyki mówią jasno: im drobniejsza gradacja na etapie wykańczania, tym końcowy efekt bardziej profesjonalny. Warto wiedzieć, że niektórzy korzystają nawet z jeszcze drobniejszych granulatów przy końcowym wygładzaniu – wszystko po to, by uniknąć tzw. hologramów czy mikro-rys. Osobiście uważam, że cierpliwość przy tej operacji popłaca – skórka pomarańczy znika, a lakier odzyskuje gładkość, jakby był świeżo położony przez robota w fabryce. Tak więc granulacja 1200–2000 to prawidłowy i najbezpieczniejszy zakres do ręcznej czy maszynowej korekty tego typu wad.