Rozkład środków wiążących na powierzchni lakieru skutkujący uwolnieniem pigmentów koloru powoduje wadę powłok lakierowych o nazwie

Kredowanie to bardzo charakterystyczna wada powłok lakierniczych, która polega na stopniowym rozkładzie środków wiążących (czyli spoiw) na powierzchni powłoki. W praktyce wygląda to tak, że z upływem czasu, pod wpływem działania warunków atmosferycznych – głównie promieniowania UV, deszczu czy też zmiennych temperatur – spoiwo w lakierze traci swoje właściwości. Skutkiem jest uwalnianie pigmentów, które przestają być związane z resztą powłoki i osiadają na powierzchni w formie charakterystycznego pyłu, często białego lub w kolorze użytego pigmentu. Najłatwiej to zauważyć, kiedy po przetarciu powierzchni dłonią zostaje na niej kolorowy osad. Moim zdaniem to najczęstszy problem na starszych powłokach akrylowych i niektórych lakierach poliuretanowych, które nie były odpowiednio konserwowane czy zabezpieczane. Warto pamiętać, że dobrą praktyką jest stosowanie środków pielęgnacyjnych z filtrami UV, które opóźniają ten proces. Branżowe standardy, na przykład FROSIO czy ISO 4628-6, opisują kredowanie i sugerują regularną inspekcję powłok narażonych na działanie słońca. Kredowanie nie zawsze od razu oznacza konieczność całkowitego usunięcia powłoki, czasem wystarczy jej oczyszczenie i nałożenie renowacyjnej warstwy lakieru. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet najlepszy lakier z czasem podda się, jeśli nie zadbamy o niego regularnie, więc temat jest naprawdę praktyczny i warto znać objawy oraz przyczyny tej wady.