Która z czynności <b>nie należy</b> do procedury przygotowującej powierzchnię przed lakierowaniem?

Szlifowanie szpachli to czynność, która generalnie przeprowadzana jest jeszcze przed właściwą procedurą przygotowania powierzchni do lakierowania. Najpierw wypełniasz ubytki, nakładasz szpachlę i dopiero potem ją szlifujesz, żeby uzyskać gładką powierzchnię. To jest etap naprawczy, a nie już przygotowawczy do lakieru. Tak naprawdę, gdy już bierzesz się za przygotowanie pod lakier, powinieneś mieć całą powierzchnię wyrównaną, bez śladów szpachlowania, bo potem wszystko wychodzi pod lakierem, każda ryska czy nierówność. Z mojego doświadczenia, jeśli ktoś szlifuje szpachlę na tym etapie, to znaczy, że coś poszło nie tak dużo wcześniej. Standardy w branży, jak np. wytyczne producentów systemów lakierniczych, jasno oddzielają szlifowanie szpachli jako zupełnie osobny etap. Przed lakierowaniem robisz już tylko rzeczy takie jak odtłuszczanie czy czyszczenie z pyłu – one mają zapobiegać zanieczyszczeniom i poprawić przyczepność lakieru, a nie wyrównywać powierzchnię. Dlatego właśnie szlifowanie szpachli nie należy do procedury przygotowującej przed samym lakierowaniem. Moim zdaniem, jeśli ktoś dobrze planuje pracę, to na etapie przygotowania pod lakier nawet nie powinno być potrzeby wracać do szpachli.