„Perłowy” to lakier

Perłowy lakier to naprawdę ciekawy temat, bo często widuje się go na nowoczesnych, prestiżowych samochodach. Kluczową cechą jest tu sposób nakładania – zawsze odbywa się to w systemie dwu- lub trójwarstwowym. Pierwszą warstwą jest podkład lub kolor bazowy (zwykle biały, czasem srebrny), a dopiero na nią nakłada się warstwę „perłową”, czyli lakier z dodatkiem pigmentów perłowych, które w efekcie odbijają światło w różny sposób, dając taki charakterystyczny połysk i efekt zmiany barwy w zależności od kąta patrzenia. Na końcu musi być lakier bezbarwny, chroniący całość i nadający połysk. Z mojego doświadczenia wynika, że nie da się uzyskać porządnego efektu perły w systemie jednowarstwowym – pigmenty perłowe wymagają oddzielenia od pigmentu bazowego, inaczej efekt byłby nijaki albo po prostu źle wyglądał. Producenci aut – np. Toyota czy Mercedes – w swoich wytycznych lakierniczych zawsze opisują systemy dwu- i trójwarstwowe jako jedyne zalecane do lakierów perłowych. Przy renowacji też nie ma drogi na skróty. Dobrze wiedzieć, że tego typu lakiery są trudniejsze w aplikacji i wymagają większej precyzji – każda warstwa musi być ułożona równomiernie, bo inaczej efekt może być niejednolity. To ważne zwłaszcza przy naprawie fragmentów karoserii. Z tego powodu uznaje się, że właśnie system dwu- i trójwarstwowy to jedyna poprawna metoda uzyskania efektu perły.