Niewłaściwe rozpylanie wtryskiwanego paliwa, objawiające się wzrostem ilości sadzy w spalinach ponad wartość graniczną, <b>nie może</b> być spowodowane

Wskazanie nieszczelności głowicy jako przyczyny, która nie powoduje niewłaściwego rozpylania paliwa, jest jak najbardziej trafne. Głowica silnika oczywiście ma ogromne znaczenie dla szczelności komory spalania, kompresji, chłodzenia czy prowadzenia zaworów, ale sama w sobie nie kształtuje strugi wtryskiwanego paliwa. Rozpylanie zależy głównie od elementów układu wtryskowego: pompy, przewodów wysokiego ciśnienia, wtryskiwacza i przede wszystkim rozpylacza. Nawet przy lekkiej nieszczelności głowicy (np. uszczelki pod głowicą) kształt stożka rozpylania i wielkość kropelek paliwa pozostają takie, jak narzuca to konstrukcja i stan wtryskiwacza. W praktyce warsztatowej, gdy pojawia się zwiększona ilość sadzy w spalinach i podejrzenie złego rozpylania, dobrą praktyką jest najpierw sprawdzenie ciśnienia otwarcia wtryskiwaczy, szczelności rozpylaczy, jakości strugi na stole probierczym oraz ewentualnego zużycia otworów wylotowych. Normy producentów silników określają dopuszczalne wartości ciśnienia wtrysku, kształt i symetrię strugi, a także maksymalny czas pracy rozpylaczy przed regeneracją lub wymianą. Moim zdaniem każdy, kto zawodowo bawi się w diagnostykę diesli, szybko zauważa, że nadmierne dymienie i sadza to najczęściej efekt złej atomizacji paliwa, ale przyczyny szuka się właśnie w wtryskiwaczach i osprzęcie, a nie w samej głowicy. Oczywiście poważna nieszczelność głowicy da inne objawy: spadek kompresji, ubytek płynu chłodzącego, przedmuchy do układu chłodzenia, oleju czy na zewnątrz, ale nie zmieni ona sposobu, w jaki paliwo rozpylane jest przez końcówkę wtryskiwacza. Dobrą praktyką jest więc rozdzielanie problemów: osobno traktować usterki układu wtryskowego, a osobno mechaniczne uszkodzenia głowicy.