Mieszanka stechiometryczna to mieszanka, w której współczynnik nadmiaru powietrza wynosi

Mieszanka stechiometryczna to taka, w której współczynnik nadmiaru powietrza λ wynosi dokładnie 1,0. Oznacza to, że do cylindra trafia dokładnie tyle powietrza, ile wynika z chemicznego równania spalania paliwa – ani za mało, ani za dużo. Dla benzyny przyjmuje się, że stosunek stechiometryczny to około 14,7 kg powietrza na 1 kg paliwa (AFR ≈ 14,7:1). Przy λ = 1,0 spalanie jest najbardziej „książkowe”: cała teoretyczna ilość tlenu zostaje zużyta do spalenia całej ilości paliwa. W praktyce to właśnie okolice λ = 1,0 są kluczowe dla prawidłowej pracy trójdrożnego katalizatora – wtedy najskuteczniej redukuje on tlenki azotu, utlenia CO i niespalone węglowodory. Z mojego doświadczenia w warsztacie widać, że sterowniki silnika dążą do utrzymania λ blisko 1,0 w trybie zamkniętej pętli, na podstawie sygnału z sondy lambda. Dzięki temu silnik spełnia normy emisji spalin i pracuje stabilnie na biegu jałowym oraz przy częściowym obciążeniu. Oczywiście w pewnych warunkach, np. przy pełnym obciążeniu, sterownik chwilowo odchodzi od λ = 1,0, ale to już świadome działanie konstruktorów. W kontekście diagnostyki, gdy na testerze widzisz, że λ w większości zakresów pracy oscyluje wokół 1, to możesz wstępnie założyć, że układ zasilania i czujnik tlenu działają prawidłowo. Tak więc odpowiedź z λ = 1,0 jest jak najbardziej zgodna z teorią spalania i z praktyką serwisową nowoczesnych silników.