Układ kontroli trakcji ma za zadanie zachować przyczepność

Układ kontroli trakcji (TCS, ASR) ingeruje głównie w przyczepność wzdłużną kół napędowych, czyli w zdolność przenoszenia momentu obrotowego na nawierzchnię bez poślizgu. Chodzi o sytuacje, kiedy przy dodaniu gazu koła napędowe zaczynają się „mielić” w miejscu – na śniegu, lodzie, mokrej kostce czy piasku. Elektronika porównuje prędkość obrotową kół napędowych z kołami nienapędzanymi i gdy wykryje poślizg wzdłużny, sterownik ogranicza moment silnika (np. przez odcięcie paliwa, zapłonu, przymknięcie przepustnicy) albo chwilowo przyhamowuje konkretne koło. W praktyce kierowca czuje, że auto nie buksuje przy ruszaniu pod górę czy przy gwałtownym przyspieszaniu na śliskim, tylko rusza płynniej i stabilniej. Moim zdaniem to jeden z systemów, który naprawdę ratuje opony i półosie w codziennej jeździe, bo zmniejsza udary w układzie napędowym. Trzeba też odróżnić TCS od ESP/ESC – kontrola trakcji zajmuje się głównie osiowym przekazywaniem siły napędowej, a stabilizacja toru jazdy dba o poprzeczną stabilność całego pojazdu. W nowoczesnych samochodach te systemy są zintegrowane w jednym sterowniku, ale funkcjonalnie nadal rozróżnia się kontrolę trakcji jako układ pilnujący wzdłużnej przyczepności kół napędowych.