Mechanik wymieniający wahacze osi przedniej może dokręcić

Prawidłowo wskazana odpowiedź wynika z budowy i sposobu pracy elastycznych tulei metalowo‑gumowych w wahaczach. Śruby przechodzące przez tuleje, czyli te mocowane w płaszczyźnie poziomej, muszą być ostatecznie dokręcane przy zawieszeniu ustawionym w położeniu tzw. normalnej pracy – czyli mniej więcej tak, jak auto stoi na kołach, z obciążeniem zbliżonym do roboczego. Chodzi o to, że tuleja pracuje skrętnie. Jeśli dokręcisz śrubę, gdy zwiesisz koło w powietrzu na podnośniku, to po opuszczeniu pojazdu guma w tulei zostanie cały czas skręcona „na siłę”. Powoduje to jej szybkie zmęczenie, pękanie, piski, a nawet ściąganie auta i nieprawidłową geometrię. W profesjonalnych serwisach stosuje się zasadę: wstępne skręcenie na podnośniku, a dokręcanie momentem końcowym dopiero po ustawieniu zawieszenia w pozycji roboczej – albo na podnośniku nożycowym z podłożonymi kobyłkami pod zwrotnice, albo na kanale, gdy auto stoi na kołach. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych dobrych praktyk przy pracy z zawieszeniem, a mimo to bardzo często olewana w warsztatach. W instrukcjach producentów (np. VW, Opel, Toyota) wyraźnie jest zapis: śruby mocujące tuleje wahaczy dokręcać przy zawieszeniu dociążonym. Dzięki temu tuleja pracuje w swoim zaprojektowanym zakresie skrętu, a klient nie wraca po kilku miesiącach z wybitymi gumami. W praktyce po wymianie wahacza najpierw ustawiasz go wstępnie, łapiesz wszystkie śruby, opuszczasz auto lub podpinasz zawieszenie do wysokości nominalnej i dopiero wtedy używasz klucza dynamometrycznego, trzymając się podanych momentów dokręcania.