Zadaniem cewki zapłonowej jest

Cewka zapłonowa ma za zadanie wytworzyć wysokie napięcie – to jest jej podstawowa i tak naprawdę kluczowa funkcja w układzie zapłonowym silnika benzynowego. Z niskiego napięcia instalacji pokładowej (zwykle około 12 V) robi napięcie rzędu kilkunastu, a nawet ponad 30 tysięcy woltów. Dopiero tak wysokie napięcie jest w stanie przebić szczelinę na świecy zapłonowej i wytworzyć stabilną iskrę w komorze spalania. Konstrukcyjnie cewka działa jak transformator: ma uzwojenie pierwotne (niskonapięciowe) i wtórne (wysokonapięciowe), a ich odpowiedni stosunek zwojów powoduje właśnie podniesienie napięcia. Z mojego doświadczenia w warsztacie widać dobrze, że przy słabej cewce napięcie na świecy jest zbyt niskie, wtedy pojawiają się wypadania zapłonów, nierówna praca silnika, trudności z odpalaniem, szczególnie na zimno albo pod obciążeniem. W nowoczesnych silnikach stosuje się najczęściej cewki zespolone z fajkami świec (cewka na świecę – tzw. coil-on-plug) lub listwy cewek. Zasada działania jest jednak ta sama: sterownik silnika (ECU) podaje sygnał sterujący na cewkę, ta gromadzi energię w polu magnetycznym uzwojenia pierwotnego, a w momencie odcięcia prądu następuje gwałtowny wzrost napięcia w uzwojeniu wtórnym. Dobre praktyki serwisowe mówią jasno: przy diagnozie braku iskry albo wypadania zapłonów zawsze trzeba sprawdzić, czy cewka generuje wystarczająco wysokie napięcie pod obciążeniem, a nie tylko „czy w ogóle jest iskra”. W praktyce robi się to albo oscyloskopem, albo testerami iskry, czasem też poprzez pomiar rezystancji uzwojeń, chociaż to już mniej miarodajne przy nowoczesnych cewkach. Podsumowując, jeśli myślimy o cewce zapłonowej, to myślimy właśnie o wytworzeniu wysokiego napięcia, a nie o samej iskrze czy natężeniu prądu.