Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym samochodu zapewnia rozdział napędu na

Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym właśnie po to istnieje, żeby rozdzielić moment obrotowy na dwa koła napędowe i jednocześnie pozwolić im obracać się z różnymi prędkościami. W praktyce najbardziej widać to na zakręcie: koło zewnętrzne ma do pokonania dłuższą drogę, więc musi obracać się szybciej niż wewnętrzne. Gdyby dyferencjału nie było albo byłby zablokowany, koła próbowałyby kręcić się z tą samą prędkością, co powoduje szarpanie, pisk opon, zwiększone zużycie ogumienia i obciążeń w układzie napędowym. Mechanizm różnicowy, zbudowany zazwyczaj z przekładni stożkowych lub planetarnych, dzieli moment z przekładni głównej na półosie, uwzględniając różnicę prędkości obrotowych. To jest standardowe rozwiązanie w klasycznych mostach napędowych RWD i w większości pojazdów z napędem na jedną oś. W nowocześniejszych konstrukcjach stosuje się też dyferencjały o zwiększonym tarciu (LSD), ale ich podstawowa funkcja nadal pozostaje taka sama: pozwolić kołom napędowym obracać się z różnymi prędkościami, a jednocześnie przenosić napęd. Z mojego doświadczenia, przy diagnostyce mostu napędowego zawsze zwraca się uwagę na pracę mechanizmu różnicowego: czy nie ma zacięć, luzów, hałasu przy skręcie. Prawidłowo działający dyfer ułatwia prowadzenie pojazdu, poprawia trakcję i ogranicza przeciążenia w całym układzie napędowym, co jest zgodne z dobrą praktyką konstrukcyjną i serwisową w motoryzacji.