Określ na podstawie tabeli, w jakim zakresie temperatur należy prowadzić wyżarzanie rekrystalizujące mosiądzu. <br><br> <table><tr><th>Lp.</th><th>Materiał</th><th colspan="3">Temperatura, °C</th></tr><tr><th rowspan="1"></th><th rowspan="1"></th><th>odprężania</th><th>rekrystalizacji</th><th>wyżarzania rekrystalizującego</th></tr><tr><td>1.</td><td>Miedź</td><td>300</td><td>180 ÷ 230</td><td>500 ÷ 700</td></tr><tr><td>2.</td><td>Mosiądz (67% Cu)</td><td>270 ÷ 290</td><td>350 ÷ 370</td><td>550 ÷ 600</td></tr><tr><td>3.</td><td>Stal (0,1% C)</td><td>400 ÷ 450</td><td>500 ÷ 520</td><td>600 ÷ 700</td></tr><tr><td>4.</td><td>Nikiel</td><td>400</td><td>550</td><td>780 ÷ 850</td></tr></table>

Odpowiedź 550 ÷ 600ºC jest jak najbardziej na miejscu. Wiesz, w tabelach wyraźnie pisze, że temperatura rekrystalizacji mosiądzu (67% Cu) mieści się w tym zakresie. Proces wyżarzania rekrystalizującego to ważna sprawa – pomaga pozbyć się naprężeń wewnętrznych i poprawia plastyczność materiału. W praktyce robi się to w kontrolowanej atmosferze, żeby uniknąć utleniania i różnych zanieczyszczeń. Na przykład w przemyśle motoryzacyjnym czy elektrotechnicznym trzymanie się tych temperatur jest kluczowe, gdy chodzi o dobre właściwości mechaniczne i trwałość produktów. Wybór odpowiedniej temperatury ma też wpływ na struktury krystaliczne mosiądzu, co potem przekłada się na lepsze właściwości fizyczne i użytkowe. Takie praktyki są zgodne z branżowymi normami, co sprawia, że finalne wyroby są naprawdę wysokiej jakości.