Na podstawie danych w tabeli, określ jaki rodzaj czynności konserwacyjno-naprawczych należy zaplanować po przekroczeniu 15 000 roboczogodzin pracy kuźniarki. <br><br> <table><tr><th rowspan="2">Czynnościkonserwacyjno-naprawcze</th><th colspan="3">Czas pracy maszynyw roboczogodzinach</th></tr><tr><th>prasa</th><th>tokarka</th><th>kuźniarka</th></tr><tr><td>Przegląd techniczny</td><td>1 500</td><td>1 330</td><td>1 415</td></tr><tr><td>Naprawa bieżąca</td><td>3 000</td><td>2 660</td><td>2 830</td></tr><tr><td>Naprawa średnia</td><td>9 000</td><td>8 000</td><td>8 500</td></tr><tr><td>Naprawa główna</td><td>18 000</td><td>24 000</td><td>17 000</td></tr></table>

Wybór odpowiedzi "Naprawa główna" jest poprawny, ponieważ jest to czynność konserwacyjno-naprawcza zaplanowana na 17 000 roboczogodzin, co oznacza, że po przekroczeniu 15 000 roboczogodzin kuźniarka wymaga bardziej szczegółowej interwencji. Naprawa główna obejmuje kompleksowy przegląd stanu technicznego maszyny, w tym wymianę zużytych komponentów oraz dostosowanie parametrów pracy, co jest kluczowe dla zapewnienia dalszej efektywności i bezpieczeństwa operacji. W kontekście dobrych praktyk w branży, regularne przeprowadzanie napraw głównych zgodnie z harmonogramem użytkowania maszyny pozwala na minimalizację ryzyka awarii krytycznych oraz przedłużenie żywotności urządzeń. Przykładem może być sytuacja, w której pominięcie naprawy głównej prowadzi do poważnych usterek, które mogłyby zostać łatwo naprawione podczas regularnej konserwacji. Warto również zauważyć, że działania te są zgodne z normami ISO dotyczącymi zarządzania jakością i bezpieczeństwem maszyn.